کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران با هدف اشاعه علوم و دانش فنی، توسعه و کاربرد فنون در بخش آبیاری و زهکشی در سال ۱۳۴۷ در ایران ایجاد شدهاست. در ۱۰6 کشور جهان از کشورهای پیشرفته تا در حال توسعه کمیته ملی آبیاری و زهکشی دایر میباشد.
کشور ایران در سال ۱۳۳۴ طبق پیشنهاد بنگاهٔ مستقل آبیاری سابق به عضویت کمیسیون بینالمللی آبیاری و زهکشی درآمد. ولی عملا تا سال ۱۳۴۶ فعالیت چندانی نداشت و علت آن هم قانونی نبودن این عضویت و عدم تشکیل کمیته ملی آبیاری و زهکشی در ایران بود، زیرا یکی از شروط مهم عضویت در این کمیسیون بینالمللی، تشکیل کمیته در سطح ملی میباشد. در سال ۱۳۴۷ قانون تشکیل کمیته ملی آبیاری و زهکشی به تصویب مجلسین رسید و آئیننامه و سازمان کمیته مذکور پس از تصویب هیئت وزیران به وزارت آب و برق سابق ابلاغ گردید. در سال ۱۳۶۳ اساسنامه این کمیته ملی توسط هیئت دولت بازبینی و مورد تصویب مجدد قرار گرفتهاست .
شورایعالی کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران بر اساس مفاد اساسنامه مصوب هیئت وزیران به عنوان بالاترین مرجع سیاستگذاری و برنامهریزی این کمیته میباشد که اعضای آن متشکل از یکنفر از نمایندگان وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سازمان مدیریت و برنامهریزی و جامعه مهندسان مشاور ایران میباشد.
دبیر خانه این کمیته ملی در تهران مستقر میباشد و در ۹ استان کشور کمیته منطقهای آبیاری و زهکشی دایر میباشد.